D‘ Zukunft gestalten: déi vun eisem Land an déi vun eise Kanner

Djuna Bernard (DB): Déi gréng hunn als déi éischt vun de véier grousse Parteien hire Walprogramm virgestallt. An zwar ënner dem Motto: “Zukunft. Zesummenhalt. Gutt liewen.” Firwat?

Christian Kmiotek (CK): Mir gréng hunn an der Regierungsverantwortung eist Land an e puer Beräicher scho fit fir d’ Zukunft gemaach: Mobilitéit, Landesplanung, Ëmweltschutz, awer och Moderniséierung vum Staat a speziell vun der Justiz. Well nach Villes ze maachen ass an d’ Erausfuerderunge grouss sinn, zum Beispill d’ Klimaverännerung, Digitaliséierung a Robotiséierung awer och d’ Plaz vu Lëtzebuerg an enger globaliséierter Welt, proposéiere mir gréng de Leit e kohärente Projet fir déi näächst 5 Joer.

„Fir eis ass d’ Politik méi, wéi just de Problemer hannen drun ze lafen, déi en ongebremste Wuesstem mat sech bréngt.“

DB: Zesummenhalt ass fir mech als jonke Mënsch wichteg. Dat geet u bei enger inklusiver Bildung, déi jidderengem hëlleft, seng Stäerkten z’ entwéckelen. Ech setze mech bei déi gréng derfir an, datt fir déi jonk Leit – awer net nëmme fir si – endlech vum Staat massiv bezuelbar Wunnenge geschafe ginn. Esou kënnen all Leit a liewenswäerten Dierfer a multikulturelle Stied zesumme wunnen a schaffen.

CK: Jo, déi Vielfalt an där mer hei zu Lëtzebuerg zesumme liewen, déi ass och fir mech e wichtegen Deel vun deem gudde Liewen wat mer heiheem féieren. Fir mech gehéieren zu Lëtzebuerg awer och eis Baachen a Flëss, eis apart Landschaften an d’ Schéinheet vun der Natur, déi onbedéngt mussen erhal bleiwen. An natierlech proppert Drénkwaasser a sëffege Bio-Wäin kënnen ze genéissen. Well esou hunn ech eist Land gär.

DB: Ech engagéiere mech, well déi gréng ambitiéisen Ëmwelt- a Klimaschutz maachen, verbonne mat enger zukunftsorientéierter Landesplanung an enger ressourceschounender Industriepolitik. A grad an Zäite vun Onsécherheet fannen ech déi progressiv a sozial Politik richteg, déi déi gréng maache fir d’ Zesummeliewe vun de Leit ze stäerken.

„Ech engagéiere mech, fir ambitiéisen Ëmwelt- a Klimaschutz, verbonne mat enger zukunftsorientéierter Landesplanung an enger ressourceschounender Industriepolitik.“

CK: Effektiv ass fir eis gréng d’ Politik méi, wéi just de Problemer hannen drun ze lafen, déi en ongebremste Wuesstem mat sech bréngt. Et geet eis dorëms, d‘ Zukunft ze gestalten: déi vun eisem Land an déi vun eise Kanner. Mir hunn dat an de leschte 5 Joer an Ugrëff geholl. De grénge Walprogramm weist sachlech fundéiert fir all Politik-Beräicher, wéi mer eist Land esou no vir bréngen, datt all d’ Awunner och an Zukunft gutt liewe kënnen. Dorunner schaffe mir gréng mat vollem Asaz a mat grousser Leidenschaft. Well mer eist Land gär hunn.

(Tribune libre Radios RTL & 100komma7 den 9.7.2018 zesumme mat der jonker grénger Zentrums-Kandidatin Djuna Bernard)

Veröffentlicht unter Allgemein, Ökologie, Gesellschaft, Mobilität, Soziales, Tribune libre, Wirtschaft & Finanzen | Kommentar hinterlassen

Well mer eist Land gär hunn

Léif gréng Kolleginnen a Kollegen,

Heiansdo gëtt een hinnen awer iwwerdrësseg a midd, de Commentaire vun den ëmmer selwechte Knadderer, Gambiahaasser a Gréngefrësser. Eng vun hire Verschwörungstheorien ass jo, datt Elektro-Autoe just mat Atomstroum fuere kéinten. Ech hunn dann déi lescht Woch alt erëm engem erkläert, datt ech meng Kar a menger Garage mam Stroum vu menge Solarzellen um Daach tanken; a wann d’ Sonn net schéngt, datt ech da Stroum aus Wandkraaft, Waasser a Biogas benotzen.

Wahrscheinlech geet et dem Carole ähnlech an der Regierung, wann do Rieds geet iwwer Fage a Knauf. Woubäi: den Etienne Schneider ass zwar lernfäheg, dat muss ee soen, well hien huet elo de Bau vun neien Tanklageren ofgesot, well hien endlech verstan huet, datt déi nächst Generatioune vu Privatween, awer och vu Bussen a Camionetten net méi mat Pëtrol mee mat Ökostroum ugedriwwe ginn.

Iwwerhaapt maachen sech an der lescht vill Leit Suergen ëm eis gréng. Mir schénge ganz beléift ze sinn. Déi eng wëlle mat eis fusionéieren, déi aner wëllen enk kooperéieren, nach anerer wëllen eis kopéieren. Dat mécht awer net vill Sënn, well d’ Wielerinnen a Wieler si jo net blöd; déi di gréng wëllen – an dat sinn der jo ëmmer méi – déi wielen den Original, keng schlecht geknäipte Kopien.

„Mir gréng maache kee Choix tëscht Natur a Mënsch, mir schütze béid, well Naturschutz ass Mënscheschutz. A mir maachen dat, well mer eist Land a seng Natur a seng Leit gär hunn.“

Bei der bloer Partei mat deem ganz klenge grénge Punkt, do ginn se net midd, a Sonndesriede Krokodilstréinen iwwer d’ Waasserkatastrof am Mëllerdall ze vergéissen. Mee op all Wochendag verlaangen se d’ Opmaache vun de Bauperimeteren, fir eist Land nach méi ze versigelen, obschonn nach bal 1.000 Hektar innerhalb vun den existente PAGen drop waarden, fir de Wunnengsbau erschloss ze ginn.

An deem Zesummenhang mengt den DP-Generalsekretär, mir gréng géifen eis méi fir d’ Fliedermais asetze wéi fir d’ Mënschen. Abee, mir gréng setzen eis effektiv net fir déi Leit an, déi wéi d’ Mueden am Speck just vun Zënsen an Dividenden an de Plus-Valueen op hiren Terrainen liewen. Par conter setze mir gréng eis a fir déi Leit, an dat sinn der vill méi, déi ugewise sinn op proppert Drénkwaasser, op eng gesond Loft, op lieweg Biedem an op eng intakt Déieren- a Planzewelt. Mir gréng maache kee Choix tëscht Natur a Mënsch, mir schütze béid, well Naturschutz ass Mënscheschutz. A mir maachen dat, well mer eist Land a seng Natur a seng Leit gär hunn.

Bei de Rouden, do hunn e puer Bonze gemierkt, dass geschwë Wale sinn. An also sinn déi Knall a Fall zu Lénkssozialiste vun der 25. Stonn mutéiert. Ewell hunn se matkritt, datt hei zu Lëtzebuerg d’ Liewen nach laang net fir jidderee roseg ass, besonnesch net fir déi mat den nidderege Léin, besonnesch net bei deene Wunnengspräisser, besonnesch net fir déi di eleng verdéngen, besonnesch net wann se och nach Kanner mat ze versuergen hunn.

Den LSAP-Fraktiounschef huet an engem Interview behaapt, mir gréng wären an der Dräier-Koalitioun “net ëmmer offensiv an den internen Debatten intervenéiert”. Abee, do huet den Här Bodry dann awer esou Munneches vergiess oder verdrängt.

Ech ka mech jiddwerfalls nach ganz gutt drun erënneren, datt mir gréng an de Verhandlungen zu der Steierreform deenen zwou anere Parteien detailléiert Statistiken zum Aarmutsrisiko vun den Allengerzéier virgeluecht hunn. Mee mir krute keng Ënnerstëtzung vun der LSAP weder bei der Diskussioun iwwer d’ Steierklass 1A, nach bei der Iddi de Mindestloun steierfräi ze stellen.

An iwweregens och net beim Ofschafe vun den total ongerechte Stock-Options, déi massiv Steiervirdeeler just fir Groussverdénger bréngen.

Domat ass dat dann ee vir allemol kloer gestallt!

„Nach ni huet eng Regierung an nëmme 5 Joer esou vill, esou bluttnoutwenneg an esou déifgräifend Reformen ëmgesat.“

Kolleginnen a Kollegen,

Et gëtt politesch Commentateuren déi mengen, an de leschte Méint geséich ee bei Blo-Rout-Gréng kee gemeinsame Projet méi. Dat ass a mengen Aen net richteg, well d’ Chamber schafft bis laang an de Juli eran, fir nach eng Hellewull vun eise gemeinsamen Dossieren ofzeschléissen.

A wann et da wouer wär, dann awer nëmme, well e risege gemeinsame Reformprojet, nämlech den ambitiéise Koalitiounsaccord vun 2013, elo ofgeschafft an ëmgesat ass. Nach ni huet eng Regierung an nëmme 5 Joer esou vill, esou bluttnoutwenneg an esou déifgräifend Reformen ëmgesat: Steierreform, Gemengefinanzreform, Trennung vu Relioun a Staat, Bestiednes an Adoptioun fir all Koppelen, d’ Fraen no vir bruecht, eng ekonomesch Zukunftsstrategie fir eist Land entworf, massiv Investissementer a Schoulen an Infrastrukturen, den Astieg an d’ Mobilitéit vum 21. Joerhonnert mat ënner anerem dem Tram, 29 Waasserschutzzonen, 66 Naturschutzzonen, Verduebelung vun der Wand- a Solarenergieproduktioun, endlech eng Landesplanung an zwar mat de Leit, e modernt Scheedungsrecht an en ugepasste Justizapparat, an et wär nach villes ze nennen.

Déi eenzeg, vun deenen ee kee Projet ze gesi krut, dat war déi gréissten Oppositiounspartei.

Mir gréng ware jo bis 2013 an der Oppositioun, mee mir waren do ëmmer konstruktiv an hunn andauernd sënnvoll Alternative virgeschloën. Ganz anescht d’ CSV: déi war déi 5 Oppositiounsjoer op Tauchstatioun an se hunn och elo, 15 Woche virun de Walen, Schwieregkeeten opzedauche, well et krut nach keen och nëmmen eng Iddi vun engem Usaz vun engem CSV-Walprogramm ze gesinn.

Dat eenzegt wat bis elo vun der CSV ze héiere war, war esou no hanne geriicht, wéi mer dat vun hir zanter Jorzéngte gewinnt sinn. Dem Felix Braz seng Reform vun der Scheedungsprozedur, déi de Realitéite vun den heitege Koppele Rechnung dréit, déi kohärent an effektiv Prozeduren aféiert an déi de Kanner hir Rechter stäerkt, gëtt ratzfatz ofgelehnt mat engem: “wann d’ CSV no de Walen an d‘ Responsabilitéit sollt kommen, da wäert dat Gesetz net mol ee Joer iwwerliewen”. Wat fir eng Arroganz a virun allem wat fir eng Respektlosegkeet virun der Demokratie!

Léif gréng Kolleginnen a Kollegen,

Et gëtt Parteien, déi kucken op d’ Ëmfroen wéi d’ Kanéngchen op d’ Schlaang.

Déi eng – wéi d’ CSV – déi falen an en hypnotësche Schlof a vergiessen dobäi, datt ee wuel och e Walprogramm brauch, fir bei de Walen unzetrieden. Oder ass hir Strategie déi, en Aschléiferungs-Walkampf à la Merkel ze féieren, fir nëmmem net Fuerf ze bekennen a jo net iergendwou unzeecken?

Déi aner – wéi d’ LSAP an d’ DP – déi falen an eng grenzelos Hyperaktivitéit. Op eemol ginn all déi Saache versprach, déi hir Ministeren scho längst an de leschte 5 Joer hätte gemaach hunn.

Während déi eng pennen an déi aner wéi wëll ëm hir eegen Achs dréinen, schaffe mir gréng wéi gewinnt an der Regierung an an der Chamber onopgereegt a kompetent eis Dossieren of. An als Partei komme mer elo mat engem Walprogramm eraus, deen alt erëm an intensiver interner Diskussioun zustane komm ass. Dëse Programm ass esou detailléiert, datt en – genee wéi 2013 – eng zolitt Verhandlungsbasis ass, sollte mir gréng de 14. Oktober vun de Wielerinnen a Wieler den Optrag kréien, a Koalitiounsverhandlungen ze goen.

„Fir eis gréng ass Politik méi wéi just e Reparaturbetrib fir d’ Konsequenze vun engem ongebremste Wuesstemsmodell.“

Während der elo vill mat deels populisteschen, deels oniwwerluechten Eenzelmossnahmen op Stëmmefang ginn, proposéiere mir dem Land e kohärente grénge Projet fir déi näächst 5 Joer. Well eppes ass sécher: weder mat engem blouse Verwalte vun de bestoende Verhältnisser, nach mat Ofschottung an engem plompe „Lëtzebuerg first“ loosse sech déi grouss Ëmbrech vun eiser Zäit, wéi Digitaliséierung, Klimawandel oder den Opstieg vun Nationalismen ugoen.

Zukunft.        Zesummenhalt.       Gutt liewen.

Dat sinn déi wichteg grouss Themen, déi eist Land – an all déi di hei wunnen a schaffen – wäerte weiderbréngen. Eise Walprogramm weist Punkt fir Punkt, wéi mer dat fäerdeg bréngen.

Fir eis gréng ass Politik méi wéi just e Reparaturbetrib fir d’ Konsequenze vun engem ongebremste Wuesstemsmodell. Et geet eis dorëms, d‘ Zukunft ze gestalten: déi vun eisem Land an déi vun eise Kanner. Mir maachen dat zesumme mat de Leit, ëmmer sachlech fundéiert, mee virun allem mat vollem Asaz a mat grousser Leidenschaft.

„Well mer eist Land gär hunn”, dat beréiert mech. Ech denken un eis Baachen a Flëss, un eis charakteristesch Landschaften an un d’ Schéinheet vun der Natur.“

Mir gréng maachen ambitiéisen Ëmwelt- a Klimaschutz, verbonne mat enger zukunftsorientéierter Landesplanung an Industriepolitik. A grad an Zäite vu gesellschaftlecher Onsécherheet maache mir eng progressiv a sozial Politik fir d’ Zesummeliewe vun de Mënschen ze stäerken.

Kolleginnen a Kollegen,

Wat gëtt eis Gréngen eigentlech Kraaft an Driff?

Ma mir setzen eis an, well mer eist Land gär hunn. Et hunn sech der jo schonn e puer iwwer dës Signature vun eiser Campagne d’ Mailer zerrappt. Abee, mech schwätzt se emotionell un. “Well mer eist Land gär hunn”, dat beréiert mech.

Ech denken un eis Baachen a Flëss, un eis charakteristesch Landschaften an un d’ Schéinheet vun der Natur.

Ech denken un eis liewenswäert Dierfer a multikulturell Stied.

Ech denken un all Mënschen déi hei wunnen a schaffen, egal vu wat fir enger Nationalitéit, egal wat fir eng Sprooche se schwätzen.

Zukunft heescht fir mech, weiderhin drun ze schaffen, e kohärenten a praktesche Mobilitéitssystem opzebauen. Well mer eist Land gär hunn.

Zesummenhalt bedeit fir mech, mat ze hëllefen eis Demokratie an eise Rechtsstaat kommunal, national an europäesch ze stäerken. Well ech eist Land a seng Leit gär hunn.

„Mir gréng hunn a 5 Joer Regierungsverantwortung méi ëmgesat, wéi an 30 Joer Oppositioun!“

Gutt liewen ass fir mech, och weiderhin proppert Drénkwaasser a sëffege Bio-Wäin kënnen ze genéissen. Well och esou hunn ech mäi Land gär.

Léif Frënn,

5 Joer Regierungsaarbecht sinn a verschidde Beräicher ze kuerz, fir e richtege Revirement zustanen ze kréien a Politikfelder, déi joerzéngtelaang an déi falsch Richtung gedréckt goufen. An anere Beräicher konnte mir gréng eis jo nach guer net beweisen.

An trotzdem, wann ech zeréckkucken da stellen ech fest:

Mir gréng hunn a 5 Joer Regierungsverantwortung méi ëmgesat, wéi an 30 Joer Oppositioun!

Dofir proposéiere mir de Wielerinnen a Wieler mat eisem Walprogramm, dee mer haut beschléissen, eng Verlängerung vun eisem Kontrakt fir nach emol 5 Joer. An engems schaffe mer all zesummen drun, datt gréng gestäerkt gëtt, fir datt nach méi gréng Inhalter kënnen ëmgesat ginn.

Fir datt mer och an Zukunft zesumme gutt liewe kënnen. Well mer eist Land gär hunn.

Veröffentlicht unter Allgemein, Ökologie, Energie, Gesellschaft, Soziales | Kommentar hinterlassen

ZUKUNFT. ZESUMMENHALT. GUTT LIEWEN

35 Joer sinn et elo datt déi gréng fir hier Iddie kämpfen a säit 5 Joer maache mir dat och an der Regierung. Mir beweisen datt mer fir en eegene grénge Politikstil stinn, dat heescht leidenschaftlecht Kämpfe fir d’Saach, ouni onnéideg Polemik, sachlech a léisungsorientéiert, an am Dialog mat de Biergerinnen a Bierger. Dës Missioun gëllt et elo weider ze féieren.

Lëtzebuerg ass haut a villerlee Hisiicht méi erfollegräich an attraktiv ewéi jee. Eist Land boomt an zitt international Entreprisen aus ganz ënnerschiddleche Branchen un. Mënschen aus der ganzer Welt komme bei eis, fir hei ze liewen an ze schaffen. Den enorme Wirtschaftswuesstem, dee mir erliewen, stellt eist Land awer och viru Problemer.

Den Individualverkéier féiert zu Stau, den ëmmer méi grousse Besoin u Fläche bedreet eis natierlech Landschaften, bezuelbare Wunnraum ass knapp an d’Präisser klammen. A bei wäitem net all Awunner profitéiert a gläichem Mooss vum Wuesstem.

Déi, déi bei eis kommen, an déi, déi schonn ëmmer hei ware sehnen sech no gudder Liewensqualitéit, no Sécherheet an no engem gudden Zesummeliewen an eisen Dierfer a Stied. An net zulescht verbënnt se och d’Léift zu eiser schéiner Natur an eisen eenzegaartege Landschaften, souwéi zu eiser Interkulturalitéit.

Lëtzebuerg läit am politeschen an institutionellen Häerz vun Europa an huet ëmmer vu Weltoppenheet an oppene Marchéë profitéiert. Dësem Land geet et gutt, wann et Europa gutt geet. Haut ginn dës Prinzipien op der ganzer Welt ëmmer méi a Fro gestallt. De Populismus ronderëm eis gëtt ëmmer méi staark an destabiliséiert net just eis Nopeschlänner Frankräich an Däitschland, mä och aner wichteg Membere vun der EU ewéi Italien oder och nach d’Vereenegt Kinnékräich.

All dës Onsécherheete féieren dozou, datt verschiddener Angscht hunn, net méi matzekommen. Bei Ville mécht sech d’Gefill breet, datt mat all Prozent méi Wuesstem och eppes verluer geet, wat Lëtzebuerg fir si ausmécht. Eppes ass sécher: weder mat engem blousse Verwalte vun de bestoende Verhältnisser, nach mat Ofschottung an engem plompe „Lëtzebuerg first“ loossen sech déi grouss Ëmbréch vun eiser Zäit, ewéi Digitaliséierung, Klimawandel oder den Opstig vun autoritäre Regierungen ugoen.

Well mer eist Land gär hunn.

Mir Gréng maachen iwwerall wou mer kennen, an de Gemengen, an der Regierung an an Europa, eng Politik mat engem laangfristege Bléck op d’Zukunft, eng Politik fir e liewenswäert Land, an deem den Erfolleg vun de Kanner net vum Portmonni vun den Elteren ofhänkt; fir eng nohalteg an innovativ gréng Ekonomie, déi op eise Stäerkten opbaut a sécher Aarbechtsplaze schaaft; fir eng oppen an inklusiv Gesellschaft, an där mir zesummen- an net laanschtenee liewen.

Dat maache mir net fir Wahlresultater, mee aus Iwwerzeegung a well mer eist Land gär hunn. Léift verbënnt, Nationalismus trennt eis. Dëst Land gär hunn, dat ka jiddereen, deen hei schafft a wunnt. Net just déi, déi lëtzebuergesch schwätzen oder Lëtzebuerger sinn. Mir lueden all déi Mënschen an, mateneen d’Land ze gestalten an d’Weeche fir d’Lëtzebuerg vu muer ze stellen.

Mir gréng hunn an de leschte 5 Joer munches erreecht a mir sinn houfreg drop. Mir wäerten eise Bilan an eise grénge Politikstil an den nächste Méint offensiv verdeedegen a schaffe weider drun, datt gréng dëst Joer vun de Biergerinnen a Bierger gestäerkt gëtt.

(fir t’éischte Kéier publizéiert am „Lëtzebuerger Land“ vum 22.6.2018)

Veröffentlicht unter Allgemein, Ökologie, Energie, Europa, Gesellschaft, Mobilität, Soziales, Wirtschaft & Finanzen | Kommentar hinterlassen

Zukunftspartei zanter 35 Joer – Meng Festried

Altesses Royales, Här Chamberpräsident, Här Staatsminister, Dir Dammen an Hären Regierungsmemberen aus dem In- an Ausland, Ambassadeuren, Deputéiert, Buergermeeschteren, Schäffen a Gemengeréit, Léif Vertrieder aus der Zivilgesellschaft, aus der Politik an aus de Verwaltungen, Léif Gäscht, déi gréng an och déi manner gréng, vun No a vu Fär,

Ech begréissen Iech ganz häerzlech op der Feier fir de 35. Anniversaire vun eiser Partei. Houfreg si mer drop, dass den däitsche grénge Minister a Parteipresidente-Kolleg Robert Habeck bei eis ass fir eis z’ inspriréieren a mat eis no vir ze kucken. Ech sinn haut fir de Réckbléck zoustänneg.

„Mir gréng sinn déi eenzeg Partei-Neigrënnung vun deene leschte 50 Joer, déi sech duerchsetze konnt, well mir gréng si souwuel kommunal, wéi national, wéi och europäesch fest verankert.“

Mir sinn ëmsou méi dankbar, datt Dir alleguer, a speziell Dir, Monseigneur a Madame, bei eis komm sidd, well Är Präsenz, well dëse volle Sall, eis Trouscht spent an engem emotional schwéiere Moment fir déi gréng Bewegung. Et ass op den Dag 3 Wochen hier, datt mir déi onfaassbar Noriicht kruten: de grénge Staatssekretär Camille Gira ass dout! Gestuerwen eng Stonn nodeems hien an der Chamber bei der Verdeedegung vu “sengem” Naturschutzgesetz zesummegebrach wor. Mir verléieren en aussergewéinleche Mënsch, e grénge Politiker, en engagéierte Matstreider, en onermiddleche Schaffert. Ech bieden Iech ëm eng Gedenkminutt fir de Camille Gira.

Merci.

De Camille Gira wor deen éischte grénge Buergermeeschter am Land. Hien huet als Virbild eis Gréngen all Loscht gemat, eis lokal z’ engagéieren, well hie gewisen huet, dass mer grad an der Gemeng Villes bewege kënnen. An ech sinn iwwerzeegt, datt déi éischt gréng Regierungsbedeelegung just méiglech wor, well mer um Gemengeplang bewisen hunn, datt mer konsensfäheg sinn a Verantwortung droe kënnen.

Monseigneur, Madame, Léif Gäscht,

Mir gréng sinn déi eenzeg Partei-Neigrënnung vun deene leschte 50 Joer, déi sech duerchsetze konnt, well mir gréng si souwuel kommunal, wéi national, wéi och europäesch fest verankert. Wourunner läit dat? Ech denken, un eise Wäerter, déi mer mat engem groussen Deel vun der Bevëlkerung deelen. Wa mer iwwer gréng Wäerter schwätzen, da blécke mer och op déi gréng Wuerzelen zeréck. Ech kann net op se all agoen a gräifen der dofir nëmmen e puer eraus.

„Eng vun eise ville Wuerzelen – an se ass am Ament ganz aktuell – ass de Gréngen hire kritesche Bléck op de Wuesstem.“

Eng vun eise ville Wuerzelen – an se ass am Ament ganz aktuell – ass de Gréngen hire kritesche Bléck op de Wuesstem. Vill vun eis hunn deemools an de 1970er Joeren d’ Buch “Die Grenzen des Wachstums” vum Club of Rome gelies. An esou ass eis bewosst ginn, datt et kee Planéit B gëtt, an datt mer eise Planéit ëmmer nëmme fir eng Generatioun geléint kréien.

Spéitstens mat der Uelegkris an der Stolkris gouf eis kloer, datt d’ Ressource begrenzt sinn an datt de Wuesstëm net kann onendlech sinn. Deemno ass a bleift de Schutz vun eisen natierleche Ressourcen wéi Waasser, Buedem a Loft als Liewensgrondlagen a Gesondheetsfaktor ëmmer e gréngt Thema. Awer och den Energie-Honger vun den Industrienatiounen, wou et an eisem Verständnis drëm geet, regenerativ Alternativen zu de fossilen Energiequellen z’ entwéckelen.

Mee och Honger an Nout an Ongerechtegkeet hunn eis net kal gelooss, a mir sinn eis bewosst ginn, datt et eng global Spléck gëtt tëscht dem räiche Norden an dem aarme Süden. No an no hu mir och bekäppt, datt vill Phänomener zesummen hänken an zwar weltwäit. Eng Vue, déi haut nach a ville Länner esou munneche Politiker feelt, déi mol net capabel sinn den Zesummenhang ze verstoën tëscht der Klimaverännerung an de Migratiounsbewegungen – fir just dat Beispill  erauszegräifen.

Eng aner vun de Gréngen hire Wuerzelen läit an der Friddensbewegung vun den Enn 1970er – Ufank 1980er Joeren an dem Wonsch, an Zäite vu Block-Konfrontatioun an Oprüsten, Fridden ze schafe mat ëmmer manner Waffen.

Eng Iwwerleeung, déi ëmmer nach aktuell ass, well Kricher Verdreiwung a Flucht no sech zéien an domat erëm aner Konflikter a weider mënschlech Tragedien, besonnesch fir Fraen a Kanner. Woubäi d’ Kricher jo ëmmer ëm déi knapp Ressource gefouert gi. Deemno ass och haut d’ Oprüste leider aktuell, a mir gréng gesinn zum Beispill d’ Fuerderung, datt d’ NATO-Länner hir Rüstungsdépensë verbindlech sollen op 2% vun hirem PIB eropschrauwe kritesch.

„Sollt et Ouschteren 2019 zanter Laangem erëm bei eis am Land zu engem Ouschtermarsch kommen, sinn ech derbäi. Dat huet och dermat ze dinn, datt bei eis an der Famill ëmmer iwwer de Krich zu Lëtzebuerg Rieds goung a wéi d’ Leit an deene Jore gelidden hunn.“

Ech muss Iech den Owend eppes beichten: ech war zwar am Hierscht ’81 mam Lëtzebuerger Bus mat op d’ Friddensmanif am Bonner Hofgarten, mee ech weess net méi wat den Heinrich Böll gesot huet, well ech mech méi fir eng Moss interesséiert hunn – politesch korrekt: fir eng weiblech Participante.

Trotzdem verspriechen ech Iech: sollt et Ouschteren 2019 zanter Laangem erëm bei eis am Land zu engem Ouschtermarsch kommen, sinn ech derbäi. Dat huet och dermat ze dinn, datt bei eis an der Famill ëmmer iwwer de Krich zu Lëtzebuerg Rieds goung a wéi d’ Leit an deene Jore gelidden hunn.

 

déi gréng sinn och verankert am Feminismus.

Haut schwëtzt ee wuel éischter vu Genderthemen, an déi betreffe genee esou gutt Fraë wéi Männer. Et geet ëm déi selwecht Chance fir jiddereen, egal wéi säi Geschlecht ass. Do si mir gréng natierlech houfreg op eis éischt Regierungsbedeelegung, déi zum Beispill derfir gesuergt huet, datt dëst Joer bei de Chamberwalen genderméisseg méi équilibréiert Lëschten untrieden. A bei den Europawalen d’ näächst Joer gesäit et nach besser aus.

Elo wënsche mir eis nach méi ausgeglache Lëschten bei der Konkurrenz fir d’ Gemengewalen 2023. Mir gréng mussen eis jo net verrenken, well d’ Paritéit Fraë-Männer bei eis zanter ëmmer praktizéiert gëtt.

Ech war dëslescht am dänesche Parlament an engem Meeting tëscht skandinavesche grénge Parteien an deenen aus Holland, Däitschland a Lëtzebuerg. Ofgesinn dervun, datt dat dänescht Parlament als eenzegt vun der Welt säin eegene Béier braut,

(Här President, wéi wär et mat engem eegene Bio-Wéngert fir de Crémant an der Chamber?)

ass mer deen Dag nach opgefall, datt d’ Presidentin vun den dänesche Gréngen an der Reunioun gestréckt huet. Do sinn ech ganz nostalgesch ginn, well ech dat scho laang net méi bei eis an enger grénger Versammlung erlieft hunn. Als net-multi-tasking-fähege Mann, sinn ech vum Strécken an enger Reunioun jo souwisou ausgeschloss, well ech net capabel sinn, gläichzäiteg déi richteg Schlëpp faalen ze loossen an e kloere Gedanken ze faassen.

„Ech sinn immens houfreg, President vun enger Partei ze sinn, déi fort komm ass vum Anti- a just Nee-Soen. Ech denke, wann dat net geschitt wär, da géif et déi gréng scho laang net méi ginn. Haut si mir eng Partei déi konsequent positiv ausgeriicht ass; mir proposéiere Léisungen. Mir gréng sinn d’ Partei vum Jo zu enger besserer Zukunft.“

Wa mer scho bei der Nostalgie sinn: selbstverständlech denken ech och mat grousser Freed un d’ Ufäng vun der Anti-Atom-Beweegung zeréck, déi leider nach keen Enn fonnt huet. Dir kënnt Iech net virstellen, wéi schéin et wor seng Deeg – an och emol Nuechten – zu Remerschen op dem Site vun engem – wéi mer haut wëssen – erfollegräich verhënnerten Atomkraaftwierk ze verbréngen. Well dat hei eng gediege Veranstaltung ass, kann ech keng méi intim Detailer zum Beschte ginn. Frot mech einfach herno beim Patt.

 

Léif Invitéen,

Ech sinn immens houfreg, President vun enger Partei ze sinn, déi fort komm ass vum Anti- a just Nee-Soen. Ech denke, wann dat net geschitt wär, da géif et déi gréng scho laang net méi ginn. Haut si mir eng Partei déi konsequent positiv ausgeriicht ass; mir proposéiere Léisungen. Mir gréng sinn d’ Partei vum Jo zu enger besserer Zukunft.

  • Jo zu Solarenergie a Wandkraaft.
  • Jo zu liewensäerten Dierfer a Stied, Jo zu enger intakter Natur.
  • Mir förderen d’ Zesummeliewe vun de Kulturen, de Sproochen an de Natiounen.
  • Mir setzen eis a fir gesond Iessen a proppert Waasser.
  • Mir sti fir eng modern an inklusiv Gesellschaft, déi jidderengem seng Bedierfnisser respektéiert a kee lénks leie léist.
  • Mir schaffen un innovative Léisunge fir déi komplex Problemer vun eisem Land.

„Gegrënnt um Nationalfeierdag viru 35 Joer, hunn déi gréng sech ëmmer agesat fir dëst Land, fir seng multikulturell Leit a seng wonnerbar Natur.“

Altesses Royales, Léif Éieregäscht,

déi gréng hunn hire Mission-Statement vun 1983 erfëllt. Mir waren ugetrueden, fir eng Alternativ ze sinn tëscht deem lénken an deem rietse Block. A mir wollten der Ekologie eng Stëmm ginn. Haut kënne mir gréng ganz houfreg feststellen, datt mir Lëtzebuerg a seng politesch Landschaft entscheedend verännert hunn.

Fir t’ éischt an der Oppositioun, wou mer déi demokratesch Ritualer entstëbst, d’ Entscheedungsprozedure méi transparent gemeet an den ekologeschen Iwwerleeungen de Wee bereet hunn.

Dann zanter 2013 an der Regierungsverantwortung, wou mer eist Land entscheedend weiderbruecht hunn: duerch e qualitative Sprong no vir an der Gesellschaftspolitik, duerch déi iwwerfälleg Moderniséierung vun eisen Infrastrukturen an duerch d’ Abezéie vun der Ekologie an déi politesch Entscheedungen.

Ëmmerhin handelt et sech bei der ekologescher Komponent vun der Nohaltegkeet ëm eis Liewensgrondlagen, ouni déi weder dat Ekonomescht nach dat Soziaalt méiglech sinn.

„Mir gréng sinn d’ Zukunftspartei zanter 35 Joer. Well mer eist Land a seng Leit gär hunn.“

Gegrënnt um Nationalfeierdag viru 35 Joer, hunn déi gréng sech ëmmer agesat fir dëst Land, fir seng multikulturell Leit a seng wonnerbar Natur. An dat maache mir mat genee esouvill Leidenschaft och an Zukunft. Mir gréng sinn d’ Zukunftspartei zanter 35 Joer. A mir hunn d’ Kraaft an d’ Iddien, fir nach laang d’ Zukunft vu Lëtzebuerg ze gestalten.

Well mer eist Land a seng Leit gär hunn.

Veröffentlicht unter Allgemein, Ökologie, Gesellschaft | Kommentar hinterlassen

Camille Gira 1958 – 2018

Monseigneur, Madame,

Här Chamberpresident,

Här Staatsminister,

Léift Simone, léiwe Michel a Louis,

Dir Dammen an Hären Ministere, Staatssekretären, Deputéiert an offiziell Vertrieder aus dem In- an Ausland,

Léif Famill a Frënn,

Ech sinn dem Staatsminister dankbar, dass hie mir d’ Geleeënheet gëtt – als Vertrieder vu villen Aneren – bei dëser Gedenkzeremonie den aussergewéinleche Mënsch, de grénge Politiker, den engagéierte Matstreider, den onermiddleche Schaffert Camille Gira ze würdegen.

“Wann de Wand vun der Verännerung iwwer d’ Land bléist, da bauen déi eng Maueren, déi aner awer baue Wandmillen”

Dat war e Saz, deen de Camille nawell gäre benotzt huet, fir auszedrécken, dass ee muss nei denken, dass ee muss anescht handelen, well ee soss vun de Verännerungen iwwerrullt gëtt.

De Camille hat e Gespier fir d’ Verännerungen déi komme mussen. Wéi e Seismograf huet hien op déi klengst Ongerechtegkeet reagéiert. An där Ongerechtegkeeten huet de Camille der vill gespuert: an eisem Nord-Süd-Verhältnis, an eisem oniwwerluechten Ëmgank mat der Natur, an eisem Ressourceverbrauch wéi wann et kee Muer géif, am Clivage tëscht Deenen déi vill hunn an ouni Suerge genéisse kënnen an deenen Aneren, déi um Enn vum Mount net méi iwwer d’ Ronne kommen.

Beim Camille huet d’ Analyse ni laang gedauert, direkt koumen éischt Iddie wéi ee kéint eng Verännerung, eng Verbesserung, eng optimal Léisung erbäiféieren. An da goufen direkt d’ Äerm eropgestrëppt a lassgeluecht.

Mee ni eleng. De Camille konnt net nëmme mat Amenter virulent sinn … hie war virun allem andauernd héich ustiechend. Hien huet militéiert, rassembléiert a motivéiert.

An deem Sënn war et eng gellech Lektioun a punkto Asaz an a fir d’ Zivilgesellschaft, wann een all déi Noriff op hien vu Veräiner, Organisatiounen a Federatiounen gelies huet. Fir déi gréng Bewegung war de Camille e wichtege Mediateur dee gehollef huet, en zerstriddenen Trapp gréng Hénger ouni Kapp – mat zäitweis dräi konkurréierende Lëschte bei Chamberwahlen – zu enger sérieuxer Partei mat Fraktiounsstatus ze formen.

 

De Camille Gira wor deen éischte grénge Buergermeeschter am Land, a wat fir een !

  • Ass meng Gemeng ze kleng an ze schwaach? Da schaffe mer regional enk zesummen.
  • Huet eis Gemeng net genuch finanzielle Spillraum? Da valoriséiere mer eis Mineralwaasserquellen an engem Public-Private-Partnership, laang ir deen Terme a Moud koum.
  • Wëlle mer eis Natur net duerch eng Héichspannungsleitung verschampeléiere loossen an eis Leit net dem Elektrosmog aussetzen? Da spuere mer Stroum a produzéieren eis eegen Energie. Äddi Kuel a Gas an Ueleg an Atom. Moie Waasser a Wand; Biogas, Holz a Sonn. Energie aus der Regioun fir d’ Regioun. An Aarbecht an der Regioun.
  • Hu mer sozial schwaach Famillen an der Gemeng? Dann hëllefe mer deene gezielt aus der Energieaarmut mat engem innovative Finanzéierungsmodell.
  • Wéi kënne mer eis regional Ekonomie stäerken? De Camille sicht Alliéiert an der Geschäftswelt, an de BEKI, déi éischt a bis elo eenzeg Lëtzebuerger Lokalwährung ass gebuer.

Lauter Virbiller mat Ausstrahlung iwwer d’ Gemengegrenzen an d’ Landesgrenzen eraus. Ëmmer e Succès, well de Camille ni vergiess huet d’ Mënsche mat an d’ Boot ze huelen. De Camille huet esou erfollegräich Biergerbedeelegung praktizéiert, datt et kee Wonner ass, datt hien ëmmer erëm gewielt gouf, an der Gemeng an am Bezierk Norden.

 

2013 – endlech de Sprong an d’ Regierung. Endlech kritt de Camille d’ Méiglechkeet villes vun deem ze verbesseren, wat hie joerzéngtelaang als Buergermeeschter gestéiert an als Oppositiounsdeputéierten kritiséiert hat.

Ech erënnere mech un eis intern Diskussiounen Ufank Dezember 2013. An un de Camille dee seet:

“Den Titel ass mir egal, Minister oder Staatssekretär, Haaptsaach ech kann eppes bewegen”.

 

Monseigneur,

Äre Staatssekretär Camille Gira huet verännert a bewegt, hien huet säi Gestaltungsspillraum voll genotzt; hien huet koordinéiert a vermëttelt tëscht Departementer an Administratiounen a Ministèren. Vill vun Äre Ministere wëssen ëm seng Hartnäckegkeet beim Verhandelen, mee och ëm säin häerzhaft Laache wann de Kompromëss ënner Daach wor.

Här Chamberpresident, Här Staatsminister, Léif Éieregäscht,

Wat fir eng Tragedie, datt de Camille – nëmmen e puer Minutte virum Vote vu “sengem” Naturschutzgesetz, un deem hien an de leschte véier an en hallef Joren esou acharnéiert geschafft hat –  huet misse lassloossen.

Ëmgefall wéi eng Eech am Stuerm.

Léift Simone, léif Jonge, léif Famill,

Äre Camille huet Grousses geleescht fir säi Land, seng Gemeng, seng Matmënschen. Fir d’ Allgemengheet esou vill geleescht an engem vill ze kuerze Liewen.

Keen Trouscht, mee Éier, Erënnerung an Unerkennung bedeit déi Lann, déi elo hei zum Gedenke steet.

An dass besonnesch d’ Beien op esou e Bam fléien, mécht dem Camille sécherlech grousseg Freed.

 

(VIDEO)

Veröffentlicht unter Allgemein, Ökologie, Energie, Gemeinden, Gesellschaft, Soziales, Wirtschaft & Finanzen | Kommentar hinterlassen

Kommt mir huelen de Fouss vum Gas, da kréie mer d’ Kéier!

Méng Grondsazried zum Wuestëmum grénge Kongress de 24.2.2018

Gudde Moien, léif gréng Kolleginnen a Kollegen,

Et ass schéin, Iech all zu souvill an esou monter erëm ze gesinn. Ech hu mer geduecht, et op dësem fréie Samschdeg mueren e bësse méi gemittlech ugoen ze loossen.

Dir wësst, ech kann och anescht. Wa mer wéilte, kéinte mer “good cop – bad cop” spillen; Felix du giffs dee Gudde spillen an ech dee Béisen, sou wéi den “Doctor Wiseler an de Mister Spautz”.

Voilà, domat ass bewisen, och ech ka mam décken Hummer. Mee an dëse politesch wibbelegen Zäiten hunn ech geduecht, datt e bëssen Entschleunigung jidderengem gutt deet. Dofir: Kommt mir huelen de Fouss vum Gas!

„Fir deen éischten 100.000er Plus hu mer 34 Joer gebraucht, dono 16 Joer an elo krute mer 100.000 nei Matbierger bäi an nëmmen nach 8 Joer.“

Vläit huet dat jo och mam Alter ze dinn, datt ech méi gedam ginn? Ech hat dëslescht Gebuertsdag. Gebuer 1960. Aha, hei sinn der e puer, déi si féx am Rechnen! Jo, 58. Ma wann Dir esou frou mat den Zuele sidd, da ginn ech Iech der nach e puer.

(c) Chris Karaba – Wort.lu

Vu menger Gebuert 1960 bis haut, 58 Joer méi spéit, huet sech eis Bevëlkerung verduebelt: vun 300.000 op 600.000 Awunner. Wann een dëse Wuesstem an 3 Schrëtt zu jeeweils 100.000-Awunner andeelt, da mierkt een dat hei:  Fir deen éischten 100.000er Plus hu mer 34 Joer gebraucht, dono 16 Joer an elo krute mer 100.000 nei Matbierger bäi an nëmmen nach 8 Joer. Ech war jo ni gutt an der Mathé, mee dat do nennen ech en exponentielle Wuesstem!

An dann hunn ech nach net déi 100.000 nei Aarbechtsplazen derbäi gerechent, déi an de leschten 11 Joer geschaf goufen, mat hirem Verkéier aus alle Géigende vum Land an iwwer d’ Grenzen eraus. Sou huet sech an deene 16 Joer vun 2000 bis 2016 eleng d’ Zuel vun de Frontalieren méi wéi verduebelt : vun ënner 90.000 op  iwwer 180.000.

Datt mer eis gutt verstinn: mir gréng maache kee Walkampf um Réck vun de Frontaliers. Lëtzebuerg huet d’ Grenzgänger geruff an ouni si wär eisen aktuelle Wirtschaftsmodell guer net méiglech. Mir gréng sti fir e weltoppent an accueillant Lëtzebuerg. Dat verhënnert awer net, datt mir eis ganz vill Froe stellen iwwer eis Industriepolitik, iwwer eise Wirtschaftsmodell an iwwer d’ Zukunft vun eisem gemeinsame Land.

„Waasser, Loft, Gréngs, Buedem: Mir stoussen un natierlech Grenzen déi mer musse respektéieren.“

Jidderee vun eis spiert all Dag de wëlle Wuesstem deen ech grad mat Ziffere beluecht hunn: e weist sech am Stau op eise Stroossen, e weist sech un de Wunnengspräisser déi nëmmen nach de Wee no uewe kennen, e weist sech als Drock op eis Ressourcen. Eis natierlech Ressourcen, eis Biodiversitéit, eis Buedem-Fläch, eis Drénkwaasserreserve si begrenzt; eis Flëss an eis Loft si plazeweis staark belaascht. Och a  punkto Mobilitéit stousse mer u Grenzen. Waasser, Loft, Gréngs, Buedem: Mir stoussen un natierlech Grenzen déi mer musse respektéieren.

Léif Kolleginnen a Kollegen,

Mir sollten de Fouss vum Gas huelen.

Wësst der, mam eidele Schlagwuert vum “qualitative Wuesstem” kann ech näischt ufänken. Fir mech als Grénge musse mer eng Entwécklung aschloen, déi wierklech nohalteg ass: mir mussen an Zukunft déi ekonomesch, déi ökologesch an déi sozial Aspekter bei eisen Entscheedunge berücksichtegen. Dat bedeit, datt mer Choixe mussen treffen, Choixe tëscht der Gesondheet an der Liewensqualitéit vun eise Bierger an dem Mehrwert vu Betriber, wéi Bénéficer, PIB, Steierrecetten, Aarbechtsplazen, a Rentebeiträg déi abezuelt ginn.

„Mir mussen éierlech mat eis selwer sinn, an och d’ Folgekäschte vum Wuesstem matrechnen : d’ Ausgabe fir Infrastrukturen a Verwaltung; fir Schoule, Stroosse, Schinnen a Spideeler; fir Waasser an Ofwaasser a fir d’ Renten déi eng Kéier mussen ausbezuelt ginn.“

Wa mer déi ekonomesch, ökologesch a sozial Aspekter berücksichtegen, da muss een net nëmmen d’ Suite vum Wuesstem op der Einnahmesäit mee och op der Ausgabesäit buchen. Dat vermëssen ech bei all deenen anere Parteien. Als Grénge froen ech: Geet eisen aktuelle Wuesstem Null vu Null op? Oder ass e vläit esouguer e Verloschtgeschäft? Mir mussen éierlech mat eis selwer sinn, an och d’ Folgekäschte vum Wuesstem matrechnen : d’ Ausgabe fir Infrastrukturen a Verwaltung; fir Schoule, Stroosse, Schinnen a Spideeler; fir Waasser an Ofwaasser a fir d’ Renten déi eng Kéier mussen ausbezuelt ginn.

Léif gréng Kolleginnen a Kollegen,

Wat fir e Liewe wëlle mer, wat fir e Land wëlle mer? Mir hunn nämlech nëmmen eent! Lëtzebuerg ass eenzegaarteg. Et gëtt kee Planet B, et gëtt kee Lëtzebuerg B, an et gëtt och keen Asteroid, dee Lëtzebuerg ersetze kann.

Mir mussen eis froen:  Wat fir e Wirtschaftsmodell wëlle mir fir Lëtzebuerg?

E gëtt Leit déi schwäerme vun UBER. Sie fannen, datt Privatleit déi mat hirer eegener Schrottkëscht Taxi fueren dee modernsten Hype wär; dat wär Sharing-Economy. Ech fannen de Modell UBER (an ähnlecher) ganz almoudesch: et ass Ausbeutung vun Aarbechtskraaft, et ass Hannerzéie vu Sozialbeiträg an et ass eng illegal Verdrängung vu Konkurrenten. Esou e Wirtschaftsmodell wëlle mer net. An de Bausche Fränz huet dëst mat sengem Taxisgesetz verhënnert a reell Aabechtsplazen erhal. Vill aner Länner a Stied weltwäit gesinn dat mëttlerweil och esou.

Definitiv net nohalteg sinn och déi egoistesch International Steierspuermodeller fir Konzerner a Superräicher aus deene Lëtzebuerg sech elo lues a lues zeréckzitt. Et ass scho bemierkenswäert, datt grad Konzerner a Familienhand wéi FAGE a KNAUF sech elo wëllen och industriell zu Lëtzebuerg usidelen, elo wou reell Substanz verlaangt gëtt bei der Fro, wou déi multinational Entreprisen hir Steiere bezuele sollen.

Mir mussen eis och froen: wat fir eng Industrie wëlle mir?

„Déi Terrainen, op deene FAGE a KNAUF sech wëllen usidelen, gehéieren dem Staat. Deemno ass eng selektiv staatlech Usiedlungspolitik scho méiglech … et muss een se just wëllen! Heiansdo sinn d’ Saachen ebe ganz einfach: Keen Terrain, keng Fabrik !“

Ech wëll elo net all Argumenter zu Joghurt, Steewoll an Datacenter nach eng Kéier oprullen. De Robert Garcia huet gewisen, datt et pervers ass, datt dat räicht Lëtzebuerg, dat bal an den Aarbechtsplazen erstéckt, der nach emol bäikritt während am krisegerëselte Griecheland d’ Leit op d’ Strooss gesat ginn.

D’ Josée Lorsché, de Roberto Traversini an de Georges Liesch hunn d’ Fanger an déi ekologesch Wonne geluecht, déi duerch den Traffic, de Waasserverbrauch, d’ Ofwaasserbelaaschtung an d’ Loftverschmotzung gerass ginn. Si wëssen awer och – genee wéi d’ Carole Dieschbourg an de Camille Gira – datt keen ëffentleche Mandataire derlaanscht kënnt, bestehend Gesetzer z’ applizéieren. Quitte, se esou streng wéi méiglech unzewenden. Dat ass d’ Realitéit.

(c) Chris Karaba – Wort.lu

Mee et ass och Realitéit, datt déi Terrainen, op deene FAGE a KNAUF sech wëllen usidelen, dem Staat gehéieren. Deemno ass eng selektiv staatlech Usiedlungspolitik scho méiglech … et muss een se just wëllen! Heiansdo sinn d’ Saachen ebe ganz einfach: Keen Terrain, keng Fabrik !

Kolleginnen a Kollegen,

Solle mer alles huele wat geet? Musse mer alles maache wat machbar ass? Nee! A Lëtzebuerg huet scho mol an der Vergaangenheet bewisen, datt een Nee soe kann an trotzdem gutt liewen. Wéi dir wësst, hunn ech jo schonn e gewëssen Alter, an dofir kann ech mech nach gutt erënneren, datt eist Land “Nee Merci” gesot huet zu engem Projet, deen eis éiwege Wuesstem sollt bréngen: eng Atomzentral. Deemools hunn all Parteie vun CSV bis Kommunistesch Partei gesot, dass mer ouni d’ Atomkraaft géifen an de Mëttelalter zeréckfalen.

„Mir wëllen eng Économie, déi eis Ëmwelt respektéiert, déi op eis Stäerkten opbaut an déi Lëtzebuerg prett mécht fir déi zukünfteg Erausfuerderunge vun der Robotiséierung a vun der Digitaliséierung vun der Aarbechtswelt.“

Fakt ass, datt mer haut zu Remerschen keen Atomreakter mee en Erhuelungsgebitt an en Naturreservat hunn an datt et Lëtzebuerg nach ëmmer gutt geet. A Fakt ass, datt nieft den traditionelle Parteien eng nei, eng alternativ politesch Kraaft gewuess ass, déi ewell 35 Joer um Bockel huet. Mir gréng sinn zënter 35 Joer d’ Zukunftspartei.

(c) Chris Karaba – Wort.lu

Mir gréng hunn an de leschte 5 Joer an der Regierungsverantwortung Lëtzebuerg entscheedend geprägt. A fir d’ Erausfuerderungen, déi virun eis leien ze meeschteren, brauche mer weider a méi gutt gréng Politik. Dofir ass et wichteg am Oktober esou ofzeschneiden, datt bei der Regierungsbildung kee Wee laanscht gréng geet.

Léif Gréng,

Mir mussen net alles huele wat geet.

Wann an Zukunft e Betrib nei bei eis op Lëtzebuerg komme wëll, musse mer den ökonomeschen, den ökologeschen an de sozialen Impakt dovunner moossen. Fir eist Land nohalteg z’ entwéckelen musse mir eis Kritäre ginn an Aktivitéite just nach selektiv unzéien. Mir gréng wëllen eng Économie, déi eis Ëmwelt respektéiert, déi op eis Stäerkten opbaut an déi Lëtzebuerg prett mécht fir déi zukünfteg Erausfuerderunge vun der Robotiséierung a vun der Digitaliséierung vun der Aarbechtswelt.

E Land dat esou attraktiv ass wéi Lëtzebuerg, ka sech déi Wirtschafts-Beräicher eraussichen, wou eng héich Produktivitéit z’ erwaarden ass ouni mussen onmoosseg Aarbechtsplazen ze schafen. D‘ Rifkin-Strategie, déi d’ Regierung sech ginn huet, hëlleft dobäi déi sënnvoll Beräicher z’ identifizéieren. Carole, du hues jo dem Wirtschaftsminister onmëssverständlech kloer gemeet, datt et net nëmmen drëm geet am Ausland eng Étudë ze kafen, herno muss een sech och nach un hier Conclusiounen halen.

„Wuesstem ka finanzielle Räichtum bedeiten. Mee wéi steet et mam Wuelbefannen, der Gesondheet an der Liewensqualitéit vun de Leit? Wéi steet et mam Räichtum, deen ee mat Geld net kafe kann?“

Héich Produktivitéit mat gläichzäiteg manner héijem Bedarf un Infrastrukturen a Landverbrauch sinn doudsécher z’ erwaarden an enger méi entmaterialiséierter, digitaler Économie. Deemno bidden d‘ Auswierkunge vun der Digitaliséierung an der Robotiséierung mat hirem Verloscht u peniblen Aarbechtsplazen grad fir Lëtzebuerg riseg Chancen. Déi musse mer notzen amplaz blannemännches engem Industrialiséierungsmodell aus dem 19. Joerhonnert nozelafen, wéi dat CSV, DP, LSAP an déi Lénk maachen.

Léif Frëndinnen a Frënn,

De Wirtschaftsminister sot an engem Interview am Tageblatt Ufanks Januar, datt „Wuesstem Räichtum bedeit“. Jo, Wuesstem ka finanzielle Räichtum bedeiten – leider oft fir déi puer Eng méi wéi fir déi vill Aner. Mee wéi steet et mam Wuelbefannen, der Gesondheet an der Liewensqualitéit vun de Leit? Wéi steet et mam Räichtum, deen een net mat Geld kafe kann?

Mir Gréng wëlle festhalen um Räichtum vun eise Landschaften an eiser Natur an Déierewelt. Fir eis besteet de Räichtum och doranner, datt proppert Drénkwaasser aus dem Krunn kënnt an eist Iessen net verpescht ass. Mir setzen eis a fir de Räichtum deen et bedeit, mat senger Famill, senge Kanner a sengen Enkelkanner, qualitativ héichwäerteg Zäit ze verbréngen, amplaz seng Muerenter an Owenter am Stau ze vertrentelen.

Kommt mir huelen de Fouss vum Gas! Dat gëllt och fir eise Buedemverbrauch.

Mir kënnen net mat enger Politik wéi virun 30 Joer eis Défisen vun haut a muer Iéisen. Mir brauchen eng staark Landesplanung, well eis Buedemfläch wiisst net a mir kënnen eist Ländche just eemol verplangen.

„Mir musse Wunnen a Schaffen, awer och Akafen a Fräizäit erëm méi no beienee kréien, am Interessi vun eisem Confort, eiser Gesondheet an eiser Liewensqualitéit.“

10 Joer laang, tëscht 2003 an 2013 hunn déi vireg Regierungen hin an hier diskutéiert a Gottes Waasser iwwer Gottes Land lafe gelooss. Alles ass iwwerall wëll gewuess: Industriezonen, déi net un d’ Autobunn ugebonne sinn wéi Conter a Käerjéng, kommerziell Zonen goufe gebaut an dono eréischt gekuckt de Bus och dohin ze kréien. Honnerte Wunnquartiere sinn op d’ gréng Wiss placéiert ginn: do muss een en Auto hunn fir e Liter Mëllech ze kafen an d’ Elteren an d’ Grousselteren ginn zu Taxisunternehmer, wann d’ Kanner am Sport oder an der Musek engagéiert sinn. Eréischt eise gréngen Infrastrukturminister François Bausch geet elo zesumme mat de Leit de Wee fir eist Land geuerdnet, sënnvoll a spuersam z’ organiséieren.

De Laissez-Faire an der Landesplanung huet derzou gefouert, datt 90% vun de Leit musse mueres aus hirer Gemeng erauspendele fir schaffen ze fueren. Dat erkläert eis katastrofal Situatioun an der Mobilitéit an de Stau op der Strooss an op der Schinn. Mir musse Wunnen a Schaffen, awer och Akafen a Fräizäit erëm méi no beienee kréien, am Interessi vun eisem Confort, eiser Gesondheet an eiser Liewensqualitéit. Op jidder Fall kënne mer net all 15 Joer eng nei Autobunn nieft all bestehend bauen, an och all déi nei Contournements déi d’ CSV ewell all gréisser Uertschaft versprécht, schafe just nei Problemer ouni een eenzege Stau opzeléisen.

„Déi vireg Regierungen hunn d’ Dividende vum Wuesstem verdeelt amplaz se an d’ Zukunft z’ investéieren.“

D’ Absence vun Investitiounen an den ëffentlechen Transport ass en anere Grond, firwat mueres an owes d’ halleft Land steet. Déi vireg Regierungen hunn d’ Dividende vum Wuesstem verdeelt amplaz se an d’ Zukunft z’ investéieren. Et huet eng éischt gréng Regierungsbedeelegung gebraucht fir datt zanter 100 Joer mol erëm nei Zuchschinne geluecht ginn.

Léif gréng Kolleginnen a Kollegen,

Mir mussen dee wëlle Wuesstem, wéi en an den leschten 30 Joer war, a Fro stellen. Mir si vill, an egal wéi, an egal wou gewuess a konnten net déi néideg Infrastrukture liwweren déi dee Wuesstem nogefrot huet.

„Wëlle mer wierklech de leschte Biotop zoutippen, de leschte Bauer vum Aker verdreiwen, dee leschte Bëschwee goudronnéieren, deem leschte gewuessenen Duerfkär seng Séil huelen?“

Selbstverständlech gëtt et eng ganz einfach, net nohalteg an dofir falsch Léisung fir Wunnraum an Aktivitéitszonen ze schafen: d’ Bauperimetere vergréisseren – obscho mer nach Dausend Hektar bannendran hunn – an d’ Land zoubetonéieren. Mee wëlle mer wierklech de leschte Biotop zoutippen, de leschte Bauer vum Aker verdreiwen, dee leschte Bëschwee goudronnéieren, deem leschte gewuessenen Duerfkär seng Séil huelen? Wa mer wierklech esou weiderfueren, hypothekéiere mer d’ Zukunft, eis an déi vun eise Kanner a Kandskanner.

„Lëtzebuerg läit eis um Häerz. An dofir musse mir net alles huele wat geet! Kommt mir huelen de Fouss vum Gas! Da kréie mer d’ Kéier.“

Mir sollten de Fouss vum Gas huelen a Courage beweisen.

De Courage, selektiv virzegoen beim Unzéie vun neie Betriber a Branchen. De Mutt, am ländleche Raum fir eng moderat Entwécklung anzetrieden, déi eis Dierfer, eis Landschaften an eis Natur schützt. De Mutt, fir an den 3 urbanen Zentre vum Land fir kompakt, multifunktionell a liewenswäert Stied ze suergen.

Léif Frëndinnen a Frënn,

Lëtzebuerg läit eis um Häerz. An dofir musse mir net alles huele wat geet! Mir sollten och nach eppes fir eis Enkelkanner iwwereg loossen!

Kommt mir huelen de Fouss vum Gas! Da kréie mer d’ Kéier.

Veröffentlicht unter Allgemein, Ökologie, Gesellschaft, Mobilität, Wirtschaft & Finanzen | 1 Kommentar

Kommt mir huelen de Fouss vum Gas!

An de 16 Joer vun 1994 bis 2010 huet eist Land 100.000 Matbierger bäikritt. Nach eng Kéier 100.000 nei Awunner krute mer vun 2010 bis haut an nëmmen nach 8 Joer. Dobäi kommen nach déi 100.000 nei Aarbechtsplazen, déi an de leschten 11 Joer geschaf goufen, mat hirem Verkéier aus alle Géigende vum Land an iwwer d’ Grenzen eraus. Dëst ass e wëlle Wuesstem, dee jidderee vun eis all Dag spiirt: e weist sech am Stau op eise Stroossen, e weist sech un de Wunnengspräisser déi nëmmen nach de Wee no uewe kennen.

Ech sinn der Meenung, datt mer mussen de Fouss vum Gas huelen, well mer un eis natierlech Grenze stoussen.

„Wuesstem ka finanzielle Räichtum bedeiten. Mee wéi steet et mam Räichtum, deen ee mat Geld net kafe kann?“

Et geet net duer, nëmmen d’ Recette vum Wuesstem ze kucke wéi d’ Steiereinnahmen an d’ Rentebeiträg. Mir mussen éierlech mat eis selwer sinn, an och d’ Folgekäschte vum Wuesstem mat berechnen: d’ Ausgabe fir Infrastrukturen a Verwaltung; fir Schoule, Stroosse, Schinnen a Spideeler; fir Waasser an Ofwaasser a fir d’ Renten déi eng Kéier mussen ausbezuelt ginn.

Wann an Zukunft e Betrib nei bei eis op Lëtzebuerg komme wëll, musse mer den ökonomeschen, den ökologeschen an de sozialen Impakt dovunner moossen. Fir eist Land nohalteg z’ entwéckelen musse mir eis Kritäre ginn an Aktivitéite just nach selektiv unzéien. Mir gréng wëllen eng Économie, déi eis Ëmwelt respektéiert, déi op eis Stäerkten opbaut an déi Lëtzebuerg prett mécht fir déi zukünfteg Erausfuerderunge vun der Robotiséierung a vun der Digitaliséierung vun der Aarbechtswelt.

Bei all deem aktuelle Wuesstem musse mer eise Landverbrauch intelligent steieren, well eis Buedemfläch wiisst net. Ënner de virege Regierungen ass alles iwwerall wëll gewuess: Industriezonen ouni Autobunnsuschloss, kommerziell Zonen ouni Busubannung a Wunnquartieren op der grénger Wiss. Et huet e gréngen Infrastrukturminister gebraucht fir an der Landesplanung endlech ëmzedenken an eist Land geuerdnet, sënnvoll a spuersam z’ organiséieren.

A punkto Wuesstem musse mer Choixen treffen. Wuesstem ka finanzielle Räichtum bedeiten. Mee wéi steet et mam Wuelbefannen, der Gesondheet an der Liewensqualitéit vun de Leit? Wéi steet et mam Räichtum, deen ee mat Geld net kafe kann?

Ech wëll festhalen um Räichtum vun eise Landschaften an eiser Natur. Ech setze mech a  fir de Räichtum deen et bedeit, mat senger Famill, senge Kanner a sengen Enkelkanner, qualitativ héichwäerteg Zäit ze verbréngen, amplaz seng Muerenter an Owenter am Stau ze vertrentelen.

Kommt mir huelen de Fouss vum Gas!

Veröffentlicht unter Ökologie, Gesellschaft, Mobilität, Tribune libre, Wirtschaft & Finanzen | Kommentar hinterlassen